Tüm reklam ve çalışmaların ‘esas oğlan’ Megane R26 üzerine yapılması nedeniyle, Renaultsport’un ürettiği daha az güçlü diğer Megane’lar
gölgede kalmıştı. Bu, şu ana kadar üstü kapatılmayan bir ayıptı çünkü bu modeller, Golf GTI’ın sunduğu seviyelerde performans ve kullanım özellikleri isteyen ancak GTI satın almak istemeyen kişiler için daha iyi ve daha geniş seçenekler sunuyordu. Bu alandaki potansiyeli gören Renaultsport çalışanları boş durmadı ve gerekeni yaptılar. Tekdüze fikirli birçok otomobil şirketi, işçilerine arkasında otomobiliyle bir takım sorunlar yaşayan takım elbiseli insanlar bırakan dizel motorlu bir araçtan
başka bir şey yapmalarına izin vermezken bu monotonluğu kırmak isteyen Dieppe’deki çocuklar da, hem Sport hem de Cup şasili Megane’ları dizel motorla donattılar. 2 litrelik common-rail (ortak yakıt besleme sistemi) dizel motor, benzinli arkadaşından 60 kg daha ağır ve sonuç olarak Cup versiyonuna takılan yaylar R26’nın üzerindekiler kadar sert. Arka tamponun altından görünen iki egzoz borusu, Cup
şasisine ait antrasit jantlar ve yere yakın duruşu ile görünüş açısından dizel versiyonu benzinliden ayırt etmek çok zor ancak aradaki tek fark benzinli versiyonun dikkatle bakmadan anlaşılmayacak özellikteki arka spoyleri. Sürtünme kuvvetini azaltmak ve dolayısıyla yakıt ekonomisini artırmak amacıyla Megane’ın dizel versiyonunda spoyler kullanılmamış ve toplam yakıt sarfiyatında dizel versiyon benzinliye oranla 197.7 kilometre yakıt tasarrufu yapabilir düzeye erişmiş. Yol testine tabi tutulan otomobiller ilk bir kilometrede ne kadar iyi olduklarını kanıtlarlar. Ancak Megane’ı test ettiğimiz yol sanatın s’sinden anlamayan biri tarafından yapılmışa benzediği için ilk kilometrede otomobil hakkında herhangi bir yargıya varamadık. Fakat geniş lastiklerine ve boyutlarına rağmen Megane, tarlaya benzeyen bu
yolda olağanüstü bir performans sergiledi. Bu arada devir ibresinin 3500 d/d’de dolaşmasına rağmen motordan gelen ses oldukça tatminkardı; asla yakınlarda bir traktör olduğunu zannetmiyorsunuz!..
dCi’ın vites geçişleri biraz kemikli ve Recaro’ları fark etmeden koltuğa oturursanız biraz yüksekte kaldığınızı düşünebilirsiniz ancak yine de çok
güzel ve hoş bir otomobil. Viraj girişlerindeki yol tutuşu olağanüstü ve ön aksın üzerinde fazladan bir MotoGP pilotunun ağırlığı kadar küçük bir kütlenin olduğunu düşünürsek benzinli versiyona oranla hiçbir uyuşukluk belirtisi göstermiyor. Otomobili kullanırken hissettiğiniz tek eksiklik Renaultsport’un bu otomobile daha güçlü bir dizel motor koyabileceği. Ancak beygir gücünün düşüklüğü 359 Nm’lik tork gücü ile gizleniyor. 2000 d/d’nin altındayken turbo gecikmeleri yaşanıyor
fakat bu rakamın üzerine çıkarak 5000 d/d’ye ulaşırken bir dizel motordan beklenen düşüşü yaşamadan hızlanabiliyor. Saatte 210 kilometre hızla giderken çıkardığı ses, 50 km/s hızla giderken çıkardığı ses ile aynı olan Megane’ın otoyol performansı ise çok başarılı. İki şeritli yollarda sollama yapmak istediğiniz zaman 2 litrelik turbo dizel, gerçekten de büyük bir soğukkanlılıkla işini başarıyor. Birçok üreticinin spor bir dizelden anladığı şeyin sadece hızlı bir dizel olduğu şu dönemde
Renaultsport, spor kelimesinin hakkını virajlara hızlı giren ve kendisine çok uyan şasiye sahip bir otomobille veriyor.